KŁOBUCK

Miasto leżące w północno-zachodniej części woje­wództwa na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej w dolinie Białej Okszy — dopływu Liswarty, 18 km od Częstochowy. Kłobuck posiada bezpośrednie połą­czenia kolejowe z Częstochową, Katowicami, Łodzią oraz autobusowe z Częstochową, Katowicami, Siera­dzem.

Położenie Kłobucka przy ważnych szlakach handlo­wych między innymi z Krakowa do Poznania oraz z Krakowa do Wrocławia i dalej na zachód wywarło decydujący wpływ na rozwój miasta. Już od czasów Piastów istniała tu komora celna. Według Długosza, zbudowany tu został w połowie XII w. kościół para­fialny jednej z najrozleglejszych parafii. Prawa miejs­kie otrzymał Kłobuck za czasów Kazimierza Wielkie­go. W 1392 r. Władysław Jagiełło zbrojnie odebrał Władysławowi Opolczykowi m.in. Ziemię Wieluńską i Kłobuck. Król Polski ofiarował kłobucką parafię ka­pelanowi obozowemu Bartłomiejowi Długoszowi, który następnie przekazał ją swemu bratankowi Janowi Dłu­goszowi, późniejszemu kronikarzowi. W XV w. mia­sto prawdopodobnie znajdowało się w granicach sta­rostwa krzepickiego. Okres świetności Kłobucka przy­padł na lata rządów Marszałka Wielkiego Koronnego, starosty krzepickiego Mikołaja Wolskiego, który znacznie przyczynił się do rozwoju gospodarczego miasta i okolic, powiększył kościół i klasztor oraz zbu­dował pałac. Po jego śmierci Kłobuck — przechodząc w ręce kolejnych właścicieli »— podupadł, a po woj­nach szwedzkich został niemal całkowicie zniszczony.

Następne stulecia nie przyniosły zasadniczych zmian na lepsze podupadłemu miastu. Na przełomie XIX i XX w. na pewien czas Kłobuck nawet stracił prawa miejskie. Odzyskał je ponownie w 1917 roku.

Po kampanii wrześniowej Kłobuck wcielono do Rze­szy. Wówczas rozpoczęły się masowe wysiedlania ludności. W czasie okupacji mieszkańcy Kłobucka i okolicy aktywnie włączyli się do walki z okupan­tem. Powstały na tym terenie oddziały GL, BCh i AK. Kłobuck wyzwolony został 18 stycznia 1945 roku.

W okresie powojennym Kłobuck nabiera coraz większego znaczenia gospodarczego. Rozwinął się przemysł. W rejonie Kłobuckim powstały kopalnie rud żelaza, uruchomiony został Zakład Przetwórstwa Two­rzyw Sztucznych, zakład konfekcyjny i inne. W ostat­nich latach w związku z wyczerpywaniem się złóż rud żelaza, zakłady górniczo-hutnicze są przekształca­ne i podejmują na coraz szerszą skalę produkcję ma­szyn, urządzeń oraz konstrukcji dla przemysłu hutni­czego.

Wraz z rozwojem przemysłu rozrasta się miasto, po­wstaje nowa dzielnica mieszkaniowa i centrum ad­ministracyjne.

Dziś Kłobuck liczy ponad 13 tys. mieszkańców, sta­nowi centrum administracyjne i handlowo-usługowe gminy. Jest prężnym ośrodkiem gospodarczym.

Warto zobaczyć pałac znajdujący się w Parku w dzielnicy Zagórze. W XIV wieku zbudowano dwór królewski z folwarkiem. W XVII wieku Mikołaj Wol­ski — starosta krzepicki zbudował na jego miejscu pałac, zakładając jednocześnie wspaniały ogród. Obecny kształt pałacu pochodzi z końca XVIII wie­ku, kiedy obiekt został przebudowany w stylu neogo­tyckim. Pałac otoczony jest parkiem ze starym drze­wostanem.

Kościół parafialny, o którym pierwsze wzmianki po­chodzą z końca XIII wieku, wielokrotnie był odbudo­wywany i odnawiany. W jego architektonicznym wy­stroju odnaleźć można jednak elementy renesansu i baroku. Zewnętrzne elementy architektoniczne prez­biterium — m.in. portale — zachowały cechy stylu do- ryckiego. W prezbiterium zobaczyć można interesu­jące sklepienie krzyżowe. W skarbcu zgromadzono stare komody, skrzynie, interesujące obrazy, a także przedmioty liturgiczne fundacji Jana Długosza.

Plebania to dawny klasztor ufundowany przez Jana Długosza i rozbudowany w XVII wieku przez Jana Wolskiego. Odnawiana i przerabiana w XIX i XX wie­ku, dwukondygnacyjna, na rzucie litery T. Spichlerz prawdopodobnie z XV wieku, przebudowany w XIX w., murowany z kamienia, piętrowy. Dawna łaźnia przy ul. Wieluńskiej nr 11. Most na rzece Okszy z XVIII wieku.

Na południe od miasta znajduje się rezerwat „Dębo­wa Góra” o pow. 5,4 ha z okazami dwustuletnich dę­bów.

W odległości ok. 6 km w kierunku Zawad znajduje się wieś MOKRA — miejsce jednej z pierwszych bi­tew kampanii wrześniowej 1939 r. stoczonych przez Wołyńską Brygadę Kawalerii z pancernymi oddziała­mi wojsk hitlerowskich. W 1975 roku na polu dawnej bitwy wzniesiony został pomnik, a w pobliskiej szko­le otwarto Izbę Pamięci oraz odsłonięto pamiątkową tablicę.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.