ZBROJOWNIA WAWELSKA

Sąsiaduje ze Skarbcem Koronnym, posiada ona niezwykle bogatą i cenną kolekcję broni: uzbrojenie ochronne, zachodnioeuropejską broń drzewcową, sieczną, palną, oporzą­dzenie jeździeckie, działa i moździerze spiżowe i żelazne. Ozdobą zbrojowni są chorągwie krzyżackie, zdobyte w r. 1410 w bitwie pod Grunwaldem. Przetrwały one w kopiach do naszych czasów. Jan Długosz znał dobrze sztandary zdobyte na Krzyżakach, toteż polecił krakowskiemu malarzowi Stanisławowi Durinkowi wy­konać na pergaminie wizerunki chorągwi, do których dodał ich historię, opis i do­kładne wymiary. W taki sposób powstał kodeks nazwany „Banderia Prutenorum”. Dzieło to ofiarował Długosz uniwersyte­towi, skąd zawędrowało ono do biblioteki katedralnej na Wawelu. W r. 1940 hitle­rowski generalny gubernator Hans Frank przywłaszczył je sobie i następnie ofiaro­wał Malborkowi. Po zakończeniu działań wojennych cenne to dzieło znaleziono w antykwariacie londyńskim, skąd wykupiła je Ambasada Polska. Rękopis „Banderii” znajduje się obecnie w Bibliotece Ja­giellońskiej. W r. 1961 udało się nabyć dla Wawelu wyjątkowej wartości ko­lekcję 400 sztuk broni pochodzącej z XVI i XVII w. Zbrojownia mieści się w kilku salach. Jedną z nich — gotyc­ką — zdobi sklepienie wsparte na jed­nym filarze oraz odsłonięte partie mu­rów romańskich.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.