WIEŻA RATUSZOWA

Stoi w Rynku Głównym i należy do najbardziej zna­nych motywów architektonicznych Kra­kowa. Wraz z ratuszem powstała ona prawdopodobnie na przełomie XIII i XIV w. zbudowana w stylu gotyckim na fundamentach wcześniej już tu po­stawionego budynku. Ratusz na skutek zniszczeń został rozebrany w pierwszej połowie XIX w. Została sama wieża 70-metrowej wysokości z 55 centymetra­mi odchylenia od pionu, gotycka (z ciosów i cegły), ozdobiona kamiennymi laskowaniami i barokowym hełmem. Po jednym z kolejnych pożarów w r. 1680 wzmocniono ją skarpami. W latach 60-tych naszego wieku przeszła Wieża gruntowny remont, odsłaniając przy oka­zji wiele tajemnic swoich i dawnego ra­tusza, związanych z rozplanowaniem bu­dynków, technologią budowy i kolejny­mi remontami, ukrytymi pod późniejszy­mi przymurówkami, kamiennymi ozdoba­mi, jak żygulce, kwiatony, filary itp. Wtedy też dobudowano do niej trzy ka­mienne wykusze na wysokości I piętra. W piwnicach pod Wieżą i dawnym ratu­szem (sięgają one pod płytę Rynku) znajdowało się przed setkami lat więzie­nie miejskie, izba tortur oraz piwiarnia. Dziś mieści się tu stylowa kawiarnia. W samej Wieży Ratuszowej, przywróco­nej do dawnej świetności — znajduje się oddział Muzeum Historycznego m. Krakowa, ilustrujący historię władz miej­skich (patrz: muzea). Od strony ul. Szewskiej dobudowano do Wieży nowe wejściowe schody, ozdabiając je kamien­nymi lwami, sprowadzonymi z pałacu Morstinów w Pławowicach. Niegdyś Wie­żę otaczał odwach.

WIEŻE MIESZKALNE

Najstarsze ka­mieniczki miały charakter obronny; budo­wano je na kształt wież. Według niektó­rych badaczy starego Krakowa oficyny w kształcie wież służyły za skład cen­nych towarów. Trzy takie wieże zachowały się w Krakowie: przy Małym Ryn­ku 4 — widoczna od ul. św. Krzyża, dru­ga — obmurowana domem narożnym przy ul. św. Jana i św. Marka i trze­cia — będąca oficyną domu przy ul. Sławkowskiej 18.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.