OKÓŁ

Kraków lokowany przez Bole­sława Wstydliwego w 1257 r. obejmował teren kwadratu, którego ośrodkiem był Rynek. Między Krakowem a Wawelem znajdowała się samodzielna osada zwana Okołem. Jak wykazały badania archeolo­giczne już od drugiej połowy IX w. Okół był gęsto zabudowany drewnianymi do­mami i cały otoczony palisadą. Przez te­ren Okołu biegła droga zwana Solną lub Wysoką, która prowadziła ze Śląska i z Wielkopolski przez Kraków — od Rynku przez Okół obok Wawelu, przez Groble na Stradomiu i dalej przez Wieliczkę — na Węgry; fragment tej drogi to dzisiej­sza ul. Grodzka. Z Okołu prowadziła też droga wprost na Wawel. To dzisiejsza ul. Kanonicza. Być jednak może, że była to tylko jedna droga w formie szerokiego placu prowadzącego przez Okół. Pod Wa­welem ta droga rozwidlała się: jedno odgałęzienie prowadziło wprost na wzgó­rze wawelskie, drugie przez bród na Wi­śle do Tyńca. Okół jako niezależne mia­sto istniał prawie do połowy XIV w. W końcu jednak krakowskiej radzie udało się pokonać tę konkurencyjną osadę i włączyć ją do Krakowa. Mury obronne oddzielające miasto od Okołu zburzono. Powstał jeden organizm miejski.

ORIENTALIA WAWELSKIE

Zachodnie skrzydło zamku wawelskiego, odremon­towane po wojnie, przeznaczone jest na stałą wystawę „Wschód w zbiorach wa­welskich”. Państwowe Zbiory Sztuki na Wawelu posiadają wyjątkowo cenne zbio­ry z tej dziedziny. M. in. największą w Polsce i jedną z największych w świecie kolekcję namiotów tureckich. Są wśród nich sztuki niezwykłej wielkości, które z trudem mieszczą się w największych salach wawelskich. Ustawiono je w taki sposób, w jaki były rozpinane w polu w czasie wypraw wojennych. Można więc wejść do ich wnętrza, by podziwiać bo­gatą i barwną ornamentykę, gdyż turec­kie namioty od zewnątrz były szare i nie­efektowne, całe zdobnictwo koncentrowa­ło się wewnątrz. Namioty są paradne, wykonane z płótna, jedwabiu i złoconej skóry. Prócz namiotów na wystawie obej­rzeć można chorągwie tureckie o dużej wartości historycznej, bo zdobyte pod Wiedniem i Parkanami (m. In. z wyobra­żeniem miecza Mahometa — Zulfikarem), cenne dywany wschodnie, broń perską (wśród niej szablę wielkiego wezyra Ka­ra Mustafy) a także ceramikę Bliskiego i Dalekiego Wschodu.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.